Kijk, en nu hebben we een discussie zonder persoonlijke insinuaties: fijn! 
Trends komen en gaan. Het behoudende Mourinho-voetbal deed het heel goed 10-20 jaar terug en de reactie erop was het aanvallende tiki-take voetbal, geïnspireerd door Barça. Daarop kwam een wat meer behoudende reactie (drie verdedigers, wingback-systeem) en afgelopen seizoen won het ultra-aanvallende PSG, opnieuw gestoeld op Luis Enrique, dus waarschijnlijk de Barça-school. En zo gaat het op-en-neer.
Maar dat is waarop ik probeer te doelen, al word ik allicht niet helemaal begrepen, dat kan:
In heel veel landen zie je de tendens dat ze meebewegen met die trends (dan weer behoudend, dan weer aanvallend), terwijl in de Eredivisie ze veelal hetzelfde blijven doen - 4-3-3 of een variant ervan, aanvallende wingbacks die als middenvelders nuttig zijn maar als verdedigers niet. Voetballende verdedigers, waarbij de meesten hun man niet fatsoenlijk kunnen uitschakelen. Alles voetballend willen oplossen, grotendeels sportief willen blijven. Kortom: aan de bal leuk, maar zonder de bal kwetsbaar.
En zo is het altijd geweest. Wat ik constant probeer aan te stippen: de meeste Nederlandse clubs kunnen niet verdedigen. Farioli was afgelopen seizoen een verademing - hij liet vanuit een buitenlandse voetbaloptiek zien, dat het ook anders kan en dat je met een passende spelopvatting ver kunt komen. Niet vermakelijk, (bijna) wel effectief.
Dus mijn stelling is simpelweg: het Nederlandse clubvoetbal beweegt te weinig mee met de trends. Maar goed, zelfs een stilstaande klok is tweemaal daags op tijd. Alleen is het gat tussen PSV (halve finale Champions League 2005) en Ajax (finale Europa League 2017) wel erg lang gebleken.
En vijf jaar lang t/m 2022 ging het best aardig (Ajax 2019, Feyenoord en PSV 2022), maar de afgelopen drie jaar is het weer wat karig (AZ daargelaten in 2023). Ik ben bang, dat het Nederlands clubvoetbal even goed zat en nu weer 10 jaar of langer moet gaan wachten op een internationaal succesje. Omdat ik het te weinig zie meebewegen met diverse trends in het internationale voetbal. En omdat we op het punt staan ingehaald te worden dankzij goede prestaties door het Portugese en Belgische clubvoetbal. Misschien hebben die inderdaad een smalle top, dat is in Nederland buiten de Grote Vier (die bijna altijd Europees spelen) niet anders.