@Begiristain Ik schrijf voor lokale media diverse columns. Die vanvandaag ging over EURO 2020 en waarom uiteindelijk Italië wél en Engeland niet won: dit is de Nederlandse vertaling ervan:
#EURO2020 
#nederlands
Zolang ploegen als Engeland maar ook Nederland niet van mentaliteit veranderen, zullen ze nooit zilverwerk winnen.
In de halve finale van dit toernooi stonden de beste teams van dit toernooi; niet de landen die floreren op hun sterspelers, maar de beste homogene collectieven. Spanje, in wezen zonder een echte spits, scoorde de meeste doelpunten omdat ze hun typische ‘tiki-taka’ bezettingsspel konden spelen. Denemarken kwam er door na de hartaanval van Christian Eriksen, iets wat de Deense spelers echt samenbracht om één collectief geheel te smeden en vanaf dat moment waren ze op dreef tot de energie gewoonweg opraakte in het laatste deel van de halve finales.
Van die vier was Italië de enige die in staat was te breken met het voor hun nationale voetbal typische. Er was oprechte vreugde, niet om het scoren van een doelpunt, maar om het voorkomen van een doelpunt door de tegenstander. Er waren indrukwekkende aanvallende rushes door de linksback, over het algemeen goed balbezit, creatieve aanvallen, indrukwekkend dribbelen door de vleugelspelers: dingen die je normaal niet ziet gedaan worden door Italiaanse voetballers, niet in hun nationale team.
In feite speelde Engeland het meest Italiaans tijdens dit hele toernooi, terwijl Italië een meer Nederlandse aanpak hanteerde met een moderne vorm van totaalvoetbal. Maar Engeland slaagde er in ieder geval in om hun typische speelstijl om te gooien en dat leverde veel winst op: wat te denken van de eerste grote toernooi finale in 55 jaar?
Dit toernooi heeft laten zien dat het land dat kan afwijken van zijn typischheden wint, of het nu de Zwitsers waren die eindelijk hun bescheidenheid van zich afgooiden en daadwerkelijk durfden aan te vallen tegen Frankrijk en Spanje, of Oekraïne dat erin slaagde veel doelpunten te maken toen ze eenmaal hun typische defensieve Lobanovskyi-houding wisten los te laten.
Waar zouden Engeland en Nederland dan nog winst kunnen boeken? Ik denk vooral in mentaliteit. Het valt me altijd op dat de Engelsen (maar de Britten in het algemeen) nooit echt juichen of hun doelpunten vieren. In plaats daarvan balden ze meestal hun vuisten, schreeuwden agressief, toonden een boze grijns op het gezicht. Ze glimlachen bijna nooit als ze scoren. Ik denk dat je daar een houding mee kunt winnen: je energie opladen door iets echt positiefs. Het is de reden waarom Engelse clubteams beter presteren dan het nationale elftal van Engeland: op clubniveau wordt de Britse grit gecompenseerd met Europese en Zuid-Amerikaanse flair.
Bij Nederland is het precies andersom. Oranje zou wel wat meer pit kunnen gebruiken, in plaats van tekorten altijd met keurig voetbal te willen oplossen. Ze misten een kans en kregen een rode kaart, allemaal in één minuut tegen Tsjechië en alles viel als los zand door de vingers; waar was de vechtlust? Ajax heeft een behoorlijke portie Latijns-Amerikaanse vechtlust om toe te voegen aan hun ietwat naïeve, “altijd in de aanval” aanpak. Het is de reden waarom Ajax de laatste tijd goed presteert, terwijl de Ajax-spelers in het nationale elftal dat veel minder doen.
Alle spelers van alle 24 deelnemende landen kunnen voetballen. Alle teams kunnen verschillende strategieën en tactieken toepassen. Maar slechts twee slaagden erin tegen hun “nationale eigenheid” in te gaan en die twee speelden uiteindelijk de finale.
Tijdens de wedstrijd werd Engeland defensief en negatief toen het tij keerde: de paniek van Pickford, de woede van Maguire en nooit een enkele glimlach toen er iets goed ging voor hen. Italië won omdat het, geheel tegen hun natuurlijke mentaliteit in, positiviteit wist aan te boren: de aanvallende manier van spelen, het gejuich als er goed verdedigd werd en het nationale rampjaar 2020 door de covid-pandemie ombuigen in iets positiefs, iets wat we al eerder zagen tijdens het Eurovisiefestival 2021 waar Italië iets onconventioneels deed en won, terwijl Engeland vasthield aan hun traditionele wapens en eindigde… met lege handen.
Op de rest ga ik niet reageren want dat was gewoon ronduit beschamend en heb je volledig gelijk in.